ÖĞRETMENDEN ÖĞRETMENİNE MEKTUP YARIŞMASI için yazılmıştır.

Sevgili Öğretmenim,

           Bu mektubu yazdığım eğitim-öğretim yılında, mesleğimin on sekizinci  yılını doldurmuş oluyorum.

      İlkokulda bana her sorulduğunda “Öğretmen olacağım.” cevabını verirdim. Şimdilerde, bu cevabı bilinçli mi veriyordum yoksa her yönüyle kendime örnek aldığım öğretmen annemin etkisiyle mi öyle diyordum diye düşünüyorum. Çünkü erken yaşta başladığım ve yaşıtlarımın daha oyuncaklarla oynarken gittiğim okulumda, ilk üç sene çok da başarılı bir öğrenci olamamıştım. İlkokul yıllarından hatırladığım, karanlık bir sınıfta ya masasında ya da tahtanın önünde duran sert öğretmen. Beş yıl boyunca her gün aynı sınıfta olduğum insanın ne yüzü ne bakışları aklımda kaldı.

      Benim en güzel okul yıllarım, sizin de hatıralarında yer aldığınız ortaokul zamanımdır. Her dersim başka renk, başka güzeldi. Öğretmenlerimin her biri ayrı değer kattı bana. Ama sizin yeriniz bambaşka. Yıllar sonra bugün gözlerimi kapattığımda kimi zaman güler yüzü ile tahta başında hatırladığım kimi zaman da yanımda defterime bakan matematik öğretmenim.

      İlkokulda komşumuzdunuz. “Teyze” demeye alışmıştım. Kızınız Ceren ile her gün oynuyor, oğlunuzun odasına gizlice girip karıştırıyorduk. Ceren yemek yesin diye bizi eve çağırır, tüm apartman çocuklarını doyururdunuz.

     Ortaokula geçince komşumuz Gönül teyzeyi sınıfta gördüm. Bazen “teyze” bazen “öğretmenim” diyordum. Hiç farklı değildiniz ki. Apartmanda, evde gördüğüm konuştuğum Gönül teyze ile sınıftaki Gönül Öğretmen her yönüyle aynıydı. Sıcak, samimi, annem gibi bir öğretmen. İlkokuldaki başarısız öğrenci olan ben; her dönem takdir belgesi alan, çalışkan ve düzenli bir çocuk olmuştum. Matematik dersinden korktuğumu, yapamazsam hissine kapıldığımı hiç hatırlamıyorum. Size rahatlıkla soru sorar, derslerimizi keyifle geçirirdik.

      Komşumuzun öğretmenim oluşu bazı zorlukları da beraberinde getirirdi. Hatırlar mısınız öğretmenim Ceren havuç suyu içsin, havuç topları yesin diye bize de hazırlardınız? Öğrencilerin öğretmenine “Hayır.” diyemediği yıllardı. Matematik öğretmenim “Havuç suyu içilecek.” deyince o koca bardak içilirdi. Bardak gerçekten büyük müydü öğretmenim?

      7. sınıflarda denklemler konusunu anlatırken sizden ve sizin evinizde içtiğim havuç sularından bahsediyorum. Denklemleri sizin gibi anlatmaya çalışıyorum öğretmenim. Sakin, sabırlı olmaya gayret ediyorum. İstiyorum ki her öğrencim matematik dersini sevsin. Matematik dersini dinlemeyen öğrencilerime yaklaşıp “Sen beni mi sevmedin yoksa?” diye soruyorum.

      Öğretmenini seven her çocuk başarılı olur değil mi Gönül Öğretmenim?

       Sizi sevgi, saygı ve özlemle kucaklıyor; ellerinizden öpüyorum.

                                                                                                        Öğrenciniz Esen  ERDAYI

                                                                                                                      24/11/2021