Öğrenciliğimde düzenli, eşyasına
sahip çıkan, çalışkan bir öğrenciydim. Öğretmen olunca durum aynı devam edecek
diye düşünsek de bizim elimizde olmayan koşullar, hepimizi değiştiriyor.
Sanırım yirmi yıllık meslek hayatımda bu konudaki değişimim yeni başlıyor.
Geçen seneye kadar kenarı kırık, mavi
dallı işlemeli, uçlu kalemim vardı. Pandemi sürecinde öğrencilerimin çözemediği
soruların çözümlerini video çekip gönderdim. “Hocam, siz bir Youtube hesabı
açın.” diyenler mi desen “Çok güzel anlatıyorsunuz. Youtube’a da yükleyin.” diyenler
mi… Sağ olsun çocuklarım. Ama en değişik yorum 7. sınıf öğrencilerimden
gelmişti. “Hala aynı kalemi mi kullanıyorsunuz hocam?” Bu soruyu duyunca önce
gülümsedim. Sonra “Evet, kenarı kırık aynı kalem.” dedim. Çocuklar ne kadar da
dikkatli.
Bu sene okul açılacak, hazırlıklar devam
ederken kendime yeni bir kalem edinmeye karar verdim. Yıllardır kullandığım kenarı
kırık, mavi kalemimi hüzünlü bir şarkı eşliğinde dolaba koydum.
En sevdiğim renk MAVİ. Kendime mavi,
uçlu bir kalem aldım. Derslerde, evde soru çözümlerinde kurşun kalem kullanırım
ben. Hep elimdedir kalemim. Deneme sınavlarında kodlama eksiği, boşluk görünce
çıkarır kalemimi eksik ne varsa tamamlarım. Bazen öğrencilerimin kalemi yanında
olmaz. Onlara veririm. Ama tembihlerim “Bak bu kalem sihirli. Tüm soruları
çözer. Ödünç veriyorum. Dersin sonunda geri isterim.” Öğrencilerim de her
defasında geri verirler.
Bu sene hayatımda ilk defa dönemin
yarısına gelmeden kalemimi kaybettim. Aradım. Bir sınıfta mı bıraktım acaba?
Masanın üzerinde mi kaldı? Öğretmen arkadaşlarıma sordum. “Kalemimi gören var
mı?” Eşya kaybetmeye, hele hele okul malzemesi kaybetmeye hiç alışkın olmayan
ben, günlerce vazgeçmeden aradım. Kalemimi bulamadım. Mavi kalemim neredeydi?
Mavi uçlu kalemin yeşilini de kızıma almıştık. Mavi kalemimi bulamadığımdan bahsedince
yeşil kalemini bana verdi. Rengi dışında aynıydı. Bu da güzeldi. Yine sorular
çözmeye başladım. Mavi kalemi bir nebze unuttum, aman kalem değil mi sonuçta
derken birinci dönemi tamamlayamadan bu kalem de kayboldu. Kendime
inanamıyordum. Bir dönemde iki kalem birden kaybedilir mi? Çocuklara kızmayın
anneler! Vallahi de kayboluyorlar.
Şimdilerde dolaba koyduğum kenarı
kırık kalemimden özür dileyerek, onu kalemliğime koymaya niyetliyim. Ama bir
farkla. Kalemimin üzerine mavi kalem ile Esen yazıp bantladım. Kalemlerimi
izinsiz alan her kimse, o bandı sökemeden yakalarım haberi olsun. Benden kalem
isteyin ama bana kalem kaybetme hissini yaşatmayın. Çok üzülüyorum.
